'Hee, luister eens. Ik vind het echt geweldig dat je dit doet.'
'Natuurlijk doe ik dit. Doe niet zo raar. Doe liever rustig aan.'
'Nee, ik doe niet raar. Nu tenminste even niet.'
'Niet zo doen, nu. Doe rustig, er is tijd genoeg om te praten.'
'Maar luister nou even, alsjeblieft?'
'Ik luister. Ik wil alleen niet dat je je druk maakt. Echt. Het is ok.'
'Ik heb het je niet vaak genoeg gezegd. Hoe geweldig je bent.'
'Haha, ja, dat is waar.'
'Trut! Lachen doet me zeer, weet je nog?'
'Eigen schuld, dikke bult! Maar dat was een inkoppertje. Sorry.'
'Ja, ga lekker even door... Maar ik meen het. Ik kan je nu niet eens uitleggen hoeveel het voor me betekent dat jij er bent, dat je dit doet.'
'Doe dat dan ook niet. Ik ben er, ik ga nergens naar toe. Geloof me maar.'
'Ik doe mijn best. Maar geloof jij me als ik zeg dat ik je ongelooflijk vind?'
'Dat is dan wederzijds. Maar maak je niet druk. Echt. Het is ok.'
'Ok.'
'Ok!'
'Ik denk dat ik van je hou.'
'Haha. Je denkt dat alleen maar?'
'Sjezus! Nee, ik denk dat niet alleen maar. Maar voelen doet ook pijn, nu.'
'Denk je dat dat alleen voor jou zo is?'
'Nee. Ja. Soms.'
'Weet ik. Het is goed.'
'Ok.'
'Mooi. En nu kop dicht! Anders breng ik je zo weer terug.'
'Ok.'
'Zo istie braaf! Hahaha.'
'Trutje. Hou jij dan zelf ook op!'
'Ik hou er over op, ok? Maar ermee ophouden, dat doe ik niet. Nooit!'
'Ok. Ik denk dat ik dat nu pas begin te begrijpen.'
'Mooi zo!'
