'We waren met wat vrienden een weekendje weg, aan zee. Heel gezellig. En het was tussen ons superromantisch, vooral die avond dat we met zijn allen tot laat op het strand zijn gebleven. Hij is iemand die soms afwezig lijkt, zomaar ineens afstandelijk kan zijn. Maar die avond had ik het gevoel dat ik eindelijk echt tot hem doordrong, hij liet me eigenlijk voor het eerst toe in zijn binnenste.'
'Gek, als ik daarover nadenk, want we waren toch al een tijdje samen. En ik hield van hem...
Maar wat hij die ochtend deed, dat kan gewoon niet, vind ik. Het ergste is misschien nog wel dat ik het nog begrijp ook, ik ken hem natuurlijk langer dan vandaag. Maar hij heeft mij echt heel veel verdriet gedaan. We hadden het leuk samen, en het leek dat weekend zelfs nog veel mooier te worden. Maar omdat meneer zijn eigen gevoelens niet aankan loopt hij zo het hotel uit zonder verder nog iets te zeggen. We hebben hem dat weekend ook niet meer teruggezien.'
'En daarna... daarna had ik even geen zin meer om hem nog te zien of te spreken. Ik bedoel... Hij is gewoon te ver gegaan. Hij heeft me ontzettend pijn gedaan. En ik weet dat hij dat donders goed beseft. En dan vind ik het extra waardeloos als hij nog niet eens de moeite neemt om sorry te zeggen. Maar dat is ook weer zoiets. Daar doet hij niet aan, zei hij altijd. De dingen die je doet, die doe je. En als dat niet goed is, moet je er van proberen te leren. Dat soort onzin. Ik ben benieuwd wat hij hiervan geleerd denkt te hebben. Helemaal niks, denk ik.'
'Wat ik het allerergste vind is dat ik er een flinke tik van heb gekregen. Ik bedoel... Hoe kan ik weer iemand volledig vertrouwen als mijn vorige vriendje in paniek bij me weggelopen is terwijl ik hem juist duidelijk wilde maken hoeveel ik van hem hield.'
'Nu begin ik weer te huilen... Daarom heb ik het er ook liever niet meer over. Ik hoor wel van vrienden die hem spreken dat hij er zelf ook ontzettend mee zit. Tsja... Daar kan ik niks mee. Leven is het meervoud van lef, dat zei hij weleens. Nou, wat een lef...'
'Weet je... Het voelde allemaal zo goed, en ik weet dat hij diep van binnen goed in elkaar zit. Maar dat is niet genoeg. Het gaat erom wat je doet, en wat je zegt. Dat maakt uiteindelijk wie je bent. Dat is leven. Jezelf durven zijn. Niet bang zijn voor je gevoelens. Misschien gaat hij dat ooit nog snappen. Misschien...'
